Τα κόκκινα παπούτσια

Λένε ότι αν είσαι ο πρώτος που θα δεις χελιδόνι την άνοιξη τότε πρέπει να σου κάνουν δώρο κόκκινα παπούτσια. Έτσι μου έλεγαν όταν ήμουν μικρή και φέτος, ενώ το είχα καταχωνιάσει στο μυαλό μου, το θυμήθηκα.

Δεν μου είχαν πάρει ποτέ κόκκινα παπούτσια επειδή είδα χελιδόνι, αλλά δεν θα ξεχάσω κάποια Χριστούγεννα(ήμουν δεν ήμουν εννέα ετών) που η μητέρα μου μου αγόρασε ένα ζευγάρι κόκκινες μπότες. Κόκκινο λουστρίνι, με μαύρο τακουνάκι και μαύρο κορδόνι, που έδενε μέχρι το γόνατο, περίπου όπως τα άρβυλα. Φοβερή επιτυχία αυτές οι μπότες. Κοιμόμουν με αυτές! Τέτοια επιτυχία που λίγες μέρες μετά τις αγόρασαν και στην συνομήλικη ξαδέρφη μου.

Κάπως έτσι, λοιπόν, πρέπει να ξεκίνησε η αδυναμία μου προς τα κόκκινα παπούτσια. Από τότε έχω αγοράσει αρκετά ζευγάρια σε αυτό το χρώμα και πάντα τραβάνε την προσοχή μου. Είναι εντυπωσιακά, άκρως θηλυκά και μπορούν να κάνουν ένα αδιάφορο σύνολο να εκτοξευτεί στα ύψη. Φυσικά, είναι σίγουρο πως θα τραβήξουν όλα τα βλέμματα.

Σας αρέσουν τα κόκκινα παπούτσια; Τολμάτε να τα φορέσετε ή διστάζετε;

Σας αφήνω με ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια.Ακούστε το και θα καταλάβετε γιατί.

Φιλιά (σύντομα με πολλά πολλά νέα),
Κορίνα

Y.Γ.: Οι μπότες της ιστορίας υπάρχουν ακόμα κάπου στο πατρικό μου. Θα ψάξω να τις βρω, θα τις φωτογραφήσω και θα σας τις δείξω.