Τα ασημένια μου παπούτσια

c276fd5118d0396bed6bd0422b0a798aΠέμπτη πρωί. Ξυπνάω και ετοιμάζομαι. Ένα γρήγορο και απλό μακιγιάζ, ίσα-ίσα για να κρύψει την αϋπνία και την κούραση της προηγούμενης μέρας. Ίσα-ίσα για να δείξω κάπως φρέσκια. Φοράω τα ”σοβαρά” μου ρούχα: μαύρο κοστούμι και πουκάμισο. Τριγυρνώ ξυπόλυτη στο σπίτι για να μην ξυπνήσω τους υπόλοιπους. Το παιδί κοιμάται και αρχίζω να το ντύνω, έτσι όπως είναι κοιμισμένο. Γκρινιάζει λίγο αλλά το γάλα και η λέξη ”βόλτα” κάνουν τη δουλειά τους. Φοράμε και οι δύο τα παπούτσια μας και έξω από την πόρτα. Continue reading

Που κρύβεται η έμπνευση;

Τορίνο, μια πόλη μαγική...

Υπάρχουν στιγμές που η έμπνευση χάνεται, οι λέξεις μένουν μπερδεμένες στο μυαλό και εγώ κάθομαι με τις ώρες μπροστά από το πληκτρολόγιο προσπαθώντας να γράψω δύο απλά λόγια. Τίποτα το σπουδαίο. Μόνο λίγα λόγια για κάτι που αγάπησα ή που με εντυπωσίασε. Και να που δεν μπορώ.

Και τι έγινε; Και όμως…είναι που νιώθω μισή αν δεν μπορώ να γράψω, αν δεν μπορώ να βάλω σε σειρά τις σκέψεις. Είναι και αυτός ο μήνας που έχω τόσα να μοιραστώ μαζί σου. Και ψάχνω τις λέξεις και τα νοήματα. Και χάνομαι προσπαθώντας να βρω εικόνες, να φτιάξω προτάσεις. Continue reading