Γράμμα προς τον Μπαμπά

Γεια σου Μπαμπά,

σήμερα ήθελα να σου μιλήσω. Να σε αγκαλιάσω, να σε φιλήσω και να σου πω:

Είδες, παραπονιάρη; Και οι μπαμπάδες γιορτάζουν! Και φέτος το θυμήθηκα! Χρόνια Πολλά Μπαμπά!

Και με τον τρόπο μου το έκανα όλο αυτό. Γιατί το σκέφτηκα, γιατί το ένιωσα. Και σκέφτομαι όσα μου έμαθες. Όσα έμαθα για εσένα, όσα έμαθα από εσένα.

Πλέον βλέπω αλλιώς τη σχέση παιδιού-πατέρα. Θυμώνω με τους μπαμπάδες που δεν μπορούν να δώσουν αγάπη, στοργή, δημιουργικότητα. Θυμώνω με τα παιδιά που δεν αναγνωρίζουν την προσπάθεια του μπαμπά να συνδεθεί μαζί τους. Θλίβομαι όταν βλέπω πως θεωρούν τον μπαμπά τόσο δεδομένο και πιστεύουν πως πάντα θα είναι εκεί, πως θα έχουν πάντα την ευκαιρία να του πουν ”Σ’αγαπώ” ή ”Πόσο σημαντικός είσαι για εμένα”.

Ναι, Μπαμπά. Έτσι αισθάνομαι. Γιατί αυτό το λάθος έκανα και εγώ κάποτε. Και δεν σου είπα πόσο σ’αγαπώ εκείνη την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο. Εκείνη τη φορά που ήσουν τόσο αγχωμένος, τόσο βιαστικός.

Αλλά αυτά πάνε, περάσανε. Πέρασε ο θυμός που είχα προς εσένα, πέρασε η θλίψη. Πλέον νοσταλγώ στιγμές.  Πλέον όλα έχουν μπει στη θέση τους. 

http://pinterest.com/pin/417497827926274104/

Θυμάμαι τα σχέδια μας για αυτό το ταξίδι με το τρένο. Πόσο σε ευχαριστώ που με έκανες να αγαπήσω τα τρένα τόσο όσο εσύ.

Θυμάμαι τα παιδικά τραγουδάκια που μου έλεγες. Τώρα τα λέω εγώ στον γιό μου.

Θυμάμαι τις πλάκες σου, τις φάρσες σου, τους χορούς σου. Πόσο γλετζές ήσουν! Μπορούσες να κάνεις γιορτή και να χορεύεις μερόνυχτα!

Θυμάμαι πως με κρατούσες στα πόδια σου.

Θυμάμαι πως με μάλωνες. Με βαριά, αυστηρή φωνή. Αρκούσε ένα ”αυτό που κάνεις δεν μου αρέσει” ή ”μα τι κάνεις τώρα;” και τίποτα άλλο. Τα υπόλοιπα τα άφηνες σε εμένα. Να σκεφτώ τι κάνω λάθος. Να υποστώ τις συνέπειες. Να βρω το σωστό.

Σε ευχαριστώ, μπαμπά. Για όλα όσα μου χάρισες. Για όλες τις στιγμές.

Δεν ήσουν τέλειος μπαμπάς, όχι, ποτέ. Ούτε το προσπάθησες. Ήσουν όμως αληθινός, αυθεντικός. Ήσουν εκεί.

Και τέτοιο μπαμπά θέλω να έχει και το παιδί μου. Εντάξει, ίσως να γίνει και λίγο καλύτερος, αλλά μη στραβώσεις. Και εσύ το θες αυτό, το ξέρω.

Μπαμπά, να ξέρεις ότι υπάρχουν στιγμές που μου λείπεις υπερβολικά. Γιατί θα σε ήθελα εδώ, να σε αγγίξω. Να σε δω να μιλάς με τον άντρα μου. Θα τον είχες σαν παιδί σου, το ξέρω. Να σε δω να κανακεύεις το εγγόνι σου,γιατί θα ήσουν χαζοπαππούς. Αχ και με τον πεθερό μου πόσο καλή παρέα θα έκανες! Έχετε τόσα κοινά.

Σήμερα κάποιος είδε τη φωτογραφία σου. Τουλάχιστον 30 χρόνια πριν είχε τραβηχτεί. Είχες αγκαλιά τον ξάδελφο μου, μωρό τότε. Ξέρεις τι με ρώτησαν;

”Ποιος είναι αυτός στη φωτογραφία;”

”Ο μπαμπάς μου”, απάντησα με χαμόγελο.

”Όμορφος άντρας! Και τι μάτια”

Μπαμπά, ένιωσα τόσο περήφανη! Το χαμόγελο μου μεγάλωσε και ψήλωσα ίσα με 15 πόντους! Βιαστικά τόνισα πως τα μάτια σου τα πήρα και εγώ! Και τους μαύρους κύκλους σου, βέβαια, αλλά τι να κάνουμε. Γονίδια είναι αυτά!

Όχι, φέτος δεν δάκρυσα για εσένα. Η νοσταλγία είναι γλυκιά αυτή τη φορά. Χαμογελώ. Μόνο χαμογελώ. Και λέω χρόνια πολλά σε κάθε μπαμπά που ξέρω. Δεν έχει σημασία που δεν είναι δικός μου. Σημασία έχει που είναι μπαμπάς.

7d2b28bf9fbdfa71380ad2375fb10dea

Μπαμπά, σε ευχαριστώ για όλα όσα έκανες. Σε ευχαριστώ για τα χρόνια που ήσουν κοντά μου. Σε ευχαριστώ για τις αναμνήσεις. Σε ευχαριστώ για το πόσο δυνατή με βοήθησες να γίνω.  Σε ευχαριστώ για την παρουσία σου. Σε ευχαριστώ για όσα μου έμαθε η απουσία σου. Σε ευχαριστώ για τα μαθήματα ζωής που μου πρόσφερες.

Χρόνια Πολλά Μπαμπά.

Σε Αγαπώ.

Η μικρή σου Κόρη.

Υ.Γ.: Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες. Παρόντες ή μη. Μακάρι όλοι να αξίζουν να λέγονται μπαμπάδες.

Advertisements

11 thoughts on “Γράμμα προς τον Μπαμπά

  1. Τι συγκινητικές γραμμές… Πράγματι, η μαγεία της ζωής είναι ότι τα μαθήματα -ιδίως- από τους γονείς, ξεδιπλώνονται σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου, ακόμη και όταν εκείνοι λείπουν. Είναι μεγάλη ευλογία να είναι κανείς γονέας σωστός, τόσο για τον ίδιο, όσο -και ακόμη περισσότερο- για τα παιδιά του. Το σωστός, βέβαια, είναι απόλυτα σχετικό… Αυτό είναι το ωραίο! Εύχομαι μια μέρα να καμαρώνεις και τον γιο σου να γίνεται “σωστός” πατέρας και να νιώθεις αγάπη και χαρά για την συμπεριφορά του!

  2. Pingback: ΑλλάΖω | Make Up Vibes

  3. Δεν θα ντραπώ να πω ότι έκλαψα γιατί πριν λίγο γράφοντας στο ημερολόγιο μου όλες μου οι σκέψεις ήταν για τον πατέρα μου που έχασα πρόσφατα.Με παρηγορεί να ξέρω ότι γύρω μου υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται το ίδιο.

    • Έχουν περάσει 10 χρόνια από όταν έχασα τον μπαμπά μου. Δεν θα σου πω ψέμματα, πήρε χρόνια να ”συμφιλιωθώ” με την ιδέα.
      Δώσε χρόνο και χώρο στο πένθος σου, μην το πνίξεις. Ξέσπασε, ζήσε κάθε στάδιο του, αλλά να βρεις και τη δύναμη να ξαναπατήσεις γερά στα πόδια σου. Να ξέρεις ότι οι μπαμπάδες μας είναι μέσα μας όσο εμείς τους έχουμε στην καρδούλα μας. Να τον σκέφτεσαι. Να μιλάς με εκείνον και για εκείνον.
      Να ξέρεις ότι όσα χρόνια και αν περάσουν θα σου λείπει. Απλά αφού τον πενθήσεις θα σου λείπει με άλλον τρόπο.
      Χρύσα μου, σου εύχομαι να κρατήσεις μέσα σου όλα τα καλά του κομμάτια και να τον θυμάσαι με γλύκα και αγάπη.

      • Αν και μήνες μετά νιώθω την ανάγκη να σου πω ένα καθυστερημένο ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια παρηγοριάς που μόλις τώρα διάβασα! Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου.

      • Αν μπορούσα να σου περιγράψω το συναίσθημα μου… Προσπαθώ μέρες να βρω τις λέξεις για να σου απαντήσω, αλλά δεν τις βρίσκω.Αυτό το ευχαριστώ που μου λες, είναι τόσο πολύτιμο. Στο ανταποδίδω. Σε ευχαριστώ. Για τους δικούς μου λόγους. Για αυτό μου με έκανες να αισθανθώ.
        Να είσαι πάντα καλά, γλυκιά μου. Πάντα!

  4. Δεν έχω να πω τίποτα. Αυτή τη στιγμή νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι. Για όσα εκούσια αποφεύγω να λέω στο μπαμπά μου. Ξέρει πως τον λατρεύω, το νιώθει! Ϊσως να έπρεπε να του το λέω πιο συχνά! Είσαι η συνέχεια του μπαμπά σου αγαπημένη μου και ναι είσαι σπάνιος άνθρωπος!

  5. Διαβάζοντας το κείμενό σου δάκρυσα και μόλις τελείωσε απλά σκέφτηκα πως θα μπορούσα να το έχω γράψει εγώ. Δώδεκα χρόνια μετά και αν περιέγραφα τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου θα ήταν ακριβώς έτσι. Με τον καιρό παύει να είναι πόνος και μένουν γλυκές αναμνήσεις,σκέψεις “Πόσο πολύ σου έμοιασα τελικά” και μια απουσία που “σ’ενοχλεί”. Σε λίγους μήνες παντρεύομαι και η απουσία του είναι ένα σφίξιμο στην καρδιά. Πολύ αληθινό το κείμενό σου και θέλει θάρρος να μοιράζεσαι την αλήθεια σου.

    • Γλυκιά μου, πόσο σε καταλαβαίνω. Στις μεγάλες χαρές η απουσία του είναι τεράστια. Όπως και στις μεγάλες δυσκολίες. Σ’ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου αυτό που νιώθεις. Το συγκεκριμένο κείμενο είναι από τα πιο προσωπικά και κάθε σχόλιο έχει να μου δώσει κάτι. Νομίζω δύναμη το λένε…
      Η ώρα η καλή κοπέλα μου!

      Να τον θυμάσαι και να (του)χαμογελάς.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s